Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
biscoftuom st. n. (m.?)
st. n. (m.?), nhd. bischoftum; mnd. bischopdôm n. (m.); ae. bisceopdóm m.; an. biskupsdómr m. — Graff III, 354.
pis-cof-tuom: nom. sg. Gl 2,132,66 (M, 3 Hss.); dat. sg. -]e S 64,3/4 (Hs. B); -tom: nom. sg. Gl 2,260,4 (fol. Melk, 9. Jh.; lat. abl.); gen. sg. -]es 219,32 (clm 18 550,1, 9. Jh.); -coph-tuom-: dat. sg. -e S 64,3/4 (Hs. A).
bis-cof-dum: nom. sg. Gl 3,179,36 (SH B); -copf-tū: nom. sg. 132,59 (SH A). 1) Diözese: piscoftuom [praesertim cum ecclesia illius municipii, in qua ante fuerat ordinatus, semper huius civitatis ecclesiae fuisse] dioecesis [constet, Decr. Hil. Praef.] Gl 2,132,66. piscoftom [praedictus Felix episcopus ... qui ... in] dioecese (Hs. diocesi). [Centumcellensis urbis habitabat, Greg., Dial. 4,55 p. 464] 260,4. 2) Bischofsamt: biscofdum praesulatus vel pontificium vel episcopatus Gl 3,179,36 (im Abschn. De clericis et aliis ordinibus ecclesiasticis). biscopftū praesulatus .. ł episcopatus 132,59 (2 Hss. bistuom, 1 bisctuom; im gleichen Abschn.). statig in sinemo piscophtuome S 64,3/4. 3) Heiligtum: piscoftomes [zu: quid] sanctuarii [lapidibus, nisi sacrorum ordinum personae signantur? Greg., Cura 2,7 p. 25 oder zu: dispersi sunt lapides] sanctuarii [in capite omnium platearum, ebda. oder zu:] sanctuarii [quoque lapides in plateas disperguntur, ebda. oder zu: ad hoc quippe] sanctuarii [lapides fiebant, ebda.] Gl 2,219,32.