Hauptquelle · Köbler Ahd. Wörterbuch
bikken sw. V. (1b)
bikken , sw. V. (1b) nhd. „bicken“, angreifen? ne. attack? (V.) ÜG.: lat. ludicrum (N.) (= bikken subst.) Urk Vw.: s. ana-, anagi-, *gi-?, zuo- Q.: Urk (Anfang 11. Jh.) E.: s. bikkil W.: mhd. bicken, becken, sw. V., bicken, angreifen, stechen, versehen (V.) mit nhd. bicken, sw. V., bicken, DW 1, 1809 L.: EWAhd 2, 19