Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
anaburt st. F. (i)
anaburt , st. F. (i)
- nhd.
- „Angeborenes“, Wesen, angeborene Natur
- ne.
- nature
- ÜG.:
- lat. generatio N, natura N, NGl, substantia naturalis N
- Hw.:
- s. anaburti* (2)
- Q.:
- N (1000), NGl
- I.:
- Lüt. lat. generatio?, natura?
- E.:
- s. ana, burt
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 1, 413 (anaburt), EWAhd 1, 219