Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
alsus adv.
1. in solchem grade. ze wâgen ein als vordern lîp umb ein alsus armeʒ wîp Iw. 164. alsus werden, werlichen man Parz. 547,4. 584,23. alsus vruo Iw. 92.
2. auf solche weise. dei wort sprechent alsus spec. eccles. 66. dô was dem sper niht alsus Parz. 482, 11. tuont alsus Iw. 55. welt ir den ritter alsus lân das. 72. daʒ alsus fuoren hinne sô manige Exod. D. 159, 27. alsus antwurt er mir Iw. 39. alsus getâniu mære Parz. 627,3 und dgl. mehr. — ob ich iuch slüege alsus blôʒ so blôʒ wie ihr seid das. 607,30. von eime lande daʒ alsus, Löver, ist genennet das. 610,14. — alsus sô wânde er a. Heinr. 589. alsus sô fuoren si von dan Trist. 1582. alsus alsô leseb. 570,26. — alsust Walth. 112,29. H. Trist. 4066. Pfeiffer forschung 57. 77. Pass. K. 101, 89. 244,52 (im reime). Suchenw. 14, 342. Hätzl. 2,10,105. — alsunst Hadam. 662.