Hauptquelle · Dt. Etym. Rechtswb. (Köbler)
Akzept N.
Akzept, N., »Annahme, (im Wechselrecht) Annahmeerklärung des Bezogenen«, s. ak- zeptieren, vgl. Weiske 1839ff. akzeptieren, V., »annehmen, billigen«, 15. Jh. (um 1400) Lw. lat. acceptare, V., »an- nehmen, billigen«, zum PPP. acceptus von lat. accipere, V., »annehmen«, zu lat. ad, ac, Präp, Präf., »zu«, lat. capere, V., »nehmen«, einen Wechsel akzeptieren M. 16. Jh.