Eintrag · Mittellateinisches Wb.
- Anchors
- 5 in 5 Wb.
- Sprachstufen
- 4 von 16
- Verweise rein
- 5
- Verweise raus
- 1
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
15.–20. Jh.
NeuhochdeutschAGONm.
Grimm Neubearbeitung (1965–)
AGON m. kampf, wettstreit, von lat. agon, grch. ἀγών wettkampf, zu ἄγειν treiben, leiten, führen ( seit dem 17. jh. auch…
-
19./20. Jh.
Konversationslex.Agon
Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg
Agon , gr., Kampf, Kampfspiel, daher Agonotheten, Agonistarchen, die Aufseher der Kampfspiele.
-
modern
Dialektagon
Lothringisches Wb.
a-gon [âgoən, Ptc. âga D. Si. ] 1. intr. eingehen, sich verengen: de Stoff geht ân. — 2. impers. ahnen: et geht mech ân…
-
—
Lateinagonm.
Mittellateinisches Wb.
agon , -onis m. ( ἀγών) script. ha-: l. 32. certamen, pugna, luctamen — (Wett-)Kampf, Streit, Ringen ( cf. Hildeg. phys.…
Verweisungsnetz
9 Knoten, 4 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit agon
34 Bildungen · 24 Erstglied · 9 Zweitglied · 1 Ableitungen
agon‑ als Erstglied (24 von 24)
2AGONAL
DWB2
2 AGONAL adj. den todeskampf betreffend, vom todeskampf bedingt, med., zu agonie, lat. agonia: 1949 in .. sicher letalen oder gar agonalen f…
agonalis
MLW
* agonalis , -e . ( cf. ἀγώνιος) non angulatus — eckenlos : Albert. M. metaph. 5,3,6 p. 334 b ,16 circulus est figura -is agonalis ( p. 1020…
agones
MLW
agones v. agaone . Schmidt
Agoneⁿ
Idiotikon
Agoneⁿ Band 1, Spalte 129 Agoneⁿ -ö- 1,129
agonia
LDWB1
agonia [a·go·nī·a] f. 1 Agonie f. , Todeskampf m ., Sterbephase f . 2 ‹fig› Niedergang m ., Verfall m ., Zerfall m ., Untergang m . ▬ ester …
Agonie
Pfeifer_etym
Agonie f. ‘Todeskampf, Todesangst’, entlehnt (Anfang 18. Jh.), wohl unter Einfluß von gleichbed. frz. agonie, aus kirchenlat. agōnia ‘äußers…
agonior
MLW
* agonior , -are agoniari . ( cf. ἀγωνιάω) metuere, angi — befürchten , sich ängstigen : Albert. M. summ. theol. II 22,132,1,3,2 p. 443 b ,7…
AGONISIEREN
DWB2
AGONISIEREN vb. in agonie liegen, mit dem tod ringen ( auch übertr. ) , von frz. agoniser: 1561 von mines fatters .. krankheit und doit .. m…
Agonist
Meyers
Agonist (griech.), Wettkämpfer; Agonistik , die zum Zweck des Wettkampfes getriebene Gymnastik, s. Agon .
agonista
MLW
agonista , -ae m. ( ἀγωνιστής) -ita: l. 11. adde Gloss. IV 129,37 St.-S. -ita chempho. certator, (pro)pugnator, vir fortissimus — (Wett-)Käm…
agonistice
MLW
adv. * agonistice . sophistice, litigatorie — sophistisch, im Streitgespräch : Albert. M. elench. 1,7,3 p. 654 b ,4 quae contradictio ... un…
agonisticus
MLW
agonisticus , -a, -um . ( ἀγωνιστικός) ad certamen vel ad pugnam idoneus vel pertinens — zum (Wett-)Kampf geeignet oder gehörig, Kampf- : 1 …
Agonistiker
Herder
Agonistiker s. Donatisten .
agonitheta
MLW
agonitheta v. agonotheta . Schmidt
agonium
MLW
* agonium , -i n. ( ἀγώνιος) passio — Martyrium : Carm. de Bened. 10 p. 213 āgonium ... conscribere. 614 martyr ... āgoni ( -nii agonii corr…
AGONIVS
Hederich
AGONIVS , i , ein besonderer Gott der Römer, welcher den Namen von Ago, ich thue , hat, und also den menschlichen Verrichtungen vorstund. Je…
agonizans
MLW
subst. agonizans , -antis m. 1 certator, pugnator — Kämpfer , Streiter : a gener.: Epist. divort. Loth. 16 p. 236,10 me ... vobiscum confide…
agonizator
MLW
* agonizator , -oris m. (agonizo) certator, artifex — Wettkämpfer, Virtuose : Albert. M. pol. 8,6 e p. 799 b ,33sqq. ponendum est -es agoniz…
agonizeta
MLW
* agonizeta , -ae m. ( cf. agonizo, agonitheta) pugnator — Streiter : Donat. Ermenl. 1 (MGMer. V p. 686,15) -a agonizeta ( -itheta agonithet…
agonizo
MLW
agonizo , -avi , -are agonizare . ( ἀγωνίζομαι) script. -is-: p. 406,10. certare, pugnare, luctari — wetteifern, kämpfen, ringen, streiten :…
agonoe
MLW
agonoe v. agaone . Schmidt
agonotheta
MLW
agonotheta (-nith-) , -ae m. (f.: l. 64). ( ἀγωνοθέτης) script. : -ete-: l. 54. -ite-: l. 54.57. al. -ote-: l. 44. cf. -ize-: p. 405,63. for…
Agonothéten
Meyers
Agonothéten (griech.), bei den Griechen die Veranstalter sowie die Vorsitzer und Leiter bei den Wettspielen (s. Agon ), die auch die Preise …
Agonykliten
Herder
Agonykliten , Sectirer im 8. Jahrh., verwarfen das Knieen bei dem Gebete.
‑agon als Zweitglied (9 von 9)
drôragon
KöblerAs
*drôragon , sw. V. (2) Vw.: s. bi-* Hw.: vgl. ahd. *trōragōn? (sw. V. (2)) E.: s. drôr
slagon?
KöblerAnfrk
*slagon? , sw. V. (2) nhd. schlagen ne. strike (V.) Vw.: s. up-* Hw.: vgl. ahd. slagōn E.: s. slān*
Aragon
KöblerMhd
Aragon , ON nhd. Aragon Q.: Bit, En (1187/1189), JTit, Krone, vWPart, Ot, OvW, Parz, PleierTand, Ren, Renner, Tannh, WvÖst I.: Lw. aragon. A…
bidrôragon
KöblerAs
bidrôragon , sw. V. (2) nhd. verbluten ne. bleed (V.) to death Hw.: vgl. ahd. *bitrōragōn? (sw. V. (2)) Q.: H (830) E.: s. bi, *drôragon; B.…
Estragon
Pfeifer_etym
Estragon m. Würzkraut, eine Beifußart, Übernahme (Anfang 18. Jh.) von frz. estragon, dieses entlehnt über targon, tarchon, tarcorn aus arab.…
hêlagon
KöblerAs
hêlagon , sw. V. (2) nhd. heiligen ne. sanctify (V.) Hw.: vgl. ahd. heilagōn* (sw. V. 2) Q.: H (830) I.: Lbd. lat. benedicere? E.: s. hêlag …
Patagon
DRW
Patagon, Patagontaler, m. "der spanische Name für den Albertus- oder Kreuztaler" Schrötter,MünzWB. 488, auch Bezeichnung der Besanzer Taler …
PELĂGON
Hederich
PELĂGON , ontis, Gr . Πελάγων, οντος, ( Tab. XXIV .) des Asopus Sohn, welchen er, nebst dem Ismenus und zwanzig Töchtern, mit der Merope, ei…
upslagon
KöblerAnfrk
upslagon , sw. V. (2) nhd. aufschlagen, erzürnen ne. grow (V.) angry ÜG.: lat. differre MNPsA Hw.: vgl. ahd. ūfslagōn* Q.: MNPsA (9. Jh.) I.…
Ableitungen von agon (1 von 1)
Agōne
Meyers
Agōne ( Null-Isogone ), auf Landkarten eine Linie, welche die Orte verbindet, deren magnetische Deklination gleich Null ist; vgl. Erdmagneti…