Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
zwanc stm., n.
zwanc stm. n. s. twanc (si gênd geben och mengem trank, dâ von er gewint das zwank Netz 10139. das ir der ars von zwang nit werd zerbrochen ib. 5853. vil mangen zwang und stopf gab er im allenthalben Ls. 1. 318, 357. er tuot im vor den ougen mangen zwanc Msh. 3,312 a . pênleiche gepot und zwang, pêbstleiche zweng Mh. 2,475 );