Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
zîtec adj.
zîtec , zîtic adj. BMZ was die rechte zeit erreicht hat, ausgewachsen, reif Diem. Trist. Griesh. der waiʒʒe unde der rokken wâren zîtich Exod. D. 145,1. ir korn z. was Livl. M. 9571. 11367. Chr. 4. 101,7; 5. 286,14; 8. 18,7. zîtig triubel ib. 134,12. und der wein zeitig ward ib. 10. 283,15. dô sach ich drî wînreben ze zîtigen peren sich machen Gen. D. 80,37. z. was daʒ zuckerrôr Geo. 278. der pfeffer z. j.Tit. 6049. zîtigeʒ obeʒ Lanz. 3946. Bph. 2827. Frauenehre 1192. Cäc. 1403. z. birn Renn. 73. Wh. v. Öst. 50 b , holzpirn Mgb. 341,2, fruht ib. 330,13. 337, 19. sô diu fruht zeitig ist in der …