Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ziklioban st. v.
zi- klioban st. v. ; as. teklioBan, mnl. teclieven; ae. tócléofan. — Graff IV,547. Praes.: ze-clevbe: 1. sg. Gl 4,232,16 ( cgm 187, 12. Jh. ). Praet.: zi-chlube: 3. sg. conj. Gl 2,61,41. 73,15; ze-: dass. 61,41 ( Eins. 179, 10. Jh. ). 64,68. Part. Praet.: zi-clouene: instr.? Gl 2,491,22 ( Stuttg. Poet. 6, 12. Jh.; z zweifelhaft, Steinm. ). 1) ( etw. ) zerteilen, zerreißen, zertrennen: ih zeclevbe diffundo Gl 4,232,16; — bildl., von der Verschiedenheit der Natur: zichlube [ coniuncta vero naturarum ipsa diversitas invicem discors dissociaret atque ] divelleret [, nisi unus esset qui quod nexuit…