Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
wisele swstf.
wisele , wisel swstf. BMZ wiesel, mustela (wisel, wiesel, wesel, wesele) Dfg. 373 c . Gsm. Myst. W. v. Rh. 70,10. Altsw. 193,21. Renn. 19421. diu wisel smecket in waʒʒer wol, ûf erden ist sie stankes vol ib. 19949. von der wisel Mgb. 152,12 ff. swenne diu wisel mit der slangen streiten wil, sô warnet si sich mit ackerrûten ib. 264,16. man spricht, daʒ diu wisel mit den hasen schimpf und scherz unz der has müed werd ib. 149, 15. sie verschûf sie in eine wisel Albr. 93 b . — ahd. wisula, wisala, wisila von dunkl. abst.