Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
widerscheinen vb.
widerscheinen , vb. , ahd. uuidiriscînen, mhd. widerschînen, mnl. wederschinen, ndl. weerschijnen. im dt. nach den belegen in der regel untrennbar komponiert. zufrühest in einer ahd. gl. zu Gregors homilien bezeugt: specula quippe mulierum ( vor der stiftshütte, s. 2. Mose 38, 8 ) sunt praecepta dei, in quibus se sanctae animae aspiciunt, et si quae in eis sunt foeditatis maculae, deprehendunt. cogitationum vitia corrigunt, et quasi renitentes (uvidiriscinentiv, uuidiriscinentiu) vultus velut ex reddita imagine componunt, quia ... in eis procul dubio vel quid in se coelesti viro placeat, vel q…