Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
welfen sw. V.
welfen , sw. V.
- nhd.
- „welfen“, Junge werfen
- Q.:
- Myns (um 1440)
- E.:
- s. welf
- W.:
- nhd. (ält.) welfen, V., „welfen“, Junge werfen, DW 28, 1371
- L.:
- Lexer 312c (welfen), LexerHW 3, 751 (welfen), Benecke/Müller/Zarncke III, 563b (welfe)