Eintrag · Köbler Anfrk. Wörterbuch
wanga sw. F. (n)
wanga , sw. F. (n)
- nhd.
- Wange
- ne.
- cheek (N.)
- ÜG.:
- lat. maxilla MNPsA
- Hw.:
- vgl. as. wanga, ahd. wanga
- Q.:
- MNPsA (9. Jh.)
- E.:
- germ. *wangō-, *wangōn, *wanga-, *wangan, sw. N. (n), Wange; s. idg. *u̯eng-, V., gebogen sein (V.), Pokorny 1148; vgl. idg. *u̯ā- (2), Adv., V., auseinander, biegen, drehen, Pokorny 1108; B.: MNPsA Akk. Pl. mangon (= uuangon*) maxillas 31, 9 Leiden = Schottius = MNPsA Nr. 503 (van Helten) = S. 77, 19 (van Helten) = MNPsA Nr. 241 (Quak)