Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
vunken sw. V.
vunken , sw. V.
- nhd.
- Funken sprühen, funkeln
- Vw.:
- s. ent-
- Hw.:
- s. vunkelen; vgl. mhd. vunken, mnl. vonken
- E.:
- s. vunken
- W.:
- s. nhd. funken, V., funken, DW 4, 607, DW2 9, 1286?
- R.:
- mit den ōgen vunken up ēnen: nhd. „mit den Augen auf einen funkeln“, mit den Blicken anfunkeln, jemanden mit blitzenden Augen ansehen
- L.:
- MndHwb 1, 1036 (vunken), Lü 547b (vunken)