Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vunken swv.
vunken swv. BMZ intr. funken von sich geben, scintillare Dfg. 518 c , n. gl. 330 b . vil der helme nâch im functen j.Tit. 3656 ; funkenartig schimmern, glänzen: funken und glesten Wh. v. Öst. 22 a . 37 a . 63 b . 65 a ; refl. funken von sich geben : daʒ er (stâl) sich vunct mit viure Loh. 3006 ; tr. synon. zu viuren: ûʒ golde ein ar gerœtet, gefiuret und gefunket j.Tit. 407. vgl. entvunken.