Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
vruhtbærec mhd. adj.
mhd. adj., vgl. Lexer, Hwb. 3,547, frühnhd. fruchtberck DWb. IV,1,266; mnd. vruchtbârich, mnl. vruchtbarich, vrochtber(e)ch.
vroygberg: Grdf. Gl 5,37,55 (SH b, Sheffield, 13. Jh.).
fruchtbar: ubertim.