Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vrâge stf., swf.
vrâge , vrâg stf. BMZ frôge swf. Germ. 3. 412,32 —: frage, nachfrage, forschung, allgem. z. b. er het ze sîner vrâge deheinen râtære Exod. D. 123,34. in vrâge und in antwürte sîn j.Tit. 5223. der vrâge vergeʒʒen ib. 5203. die vr. füeren, stellen Helbl. 1,254. 71. mit der vr. der keiser den Lutringer besaʒ, der kund sich doch mit antwurt niht vergâhen Loh. 3449. schœniu fr. machet wîse Msf. 21,34. der alsô sprâchelôs ie wart gevunden gegen sînen gesten âne gruoʒ und âne vrâge Msh. 3,34 a . man sol den gesten mit dem gruoʒe und mit der vr. nâhen ib. 45 a . mit frâge fuor ich durch diu lant Lieht…