Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
vrüchtich Adj.
vrüchtich , Adj. nhd. fruchtbar, fruchttragend Vw.: s. swār-, un-* Hw.: s. vruchtbār; vgl. mhd. vrühtic, mnl. vruchtich E.: s. vrucht (1), ich W.: s. nhd. fruchtig, Adj., fruchtig, DW 4, 274, DW2 9, 1157? L.: MndHwb 1, 1015 (vrüchtich), Lü 543b (vruchtich)