Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
- Anchors
- 15 in 6 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 21
- Verweise raus
- 22
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
MittelhochdeutschVINNEswf.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +3 Parallelbelege
VINNE swf. finne. marcor i. mancor finne Diefenb. gl. 177. vgl. pfinne, pfinte Frisch 2,53. c.
-
1200–1600
Mittelniederdeutschvinnesw. F.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +10 Parallelbelege
vinne , sw. F. nhd. Bauer (M.) (1) im Schachspiel E.: Herkunft ungeklärt? L.: MndHwb 1, 725 (vinne), Lü 480a (vinne)
Verweisungsnetz
45 Knoten, 38 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit vinne
42 Bildungen · 9 Erstglied · 32 Zweitglied · 1 Ableitungen
vinne‑ als Erstglied (9 von 9)
vinnech
KöblerMnd
vinnech , Adj. Vw.: s. vinnich
vinnechtich
MNWB
vinachtich , -echtich , „rancorosus vinnachtich , vinnechtich ” .
vinnëht
Lexer
vinnëht adj. BMZ s. v. a. phinnic Freiberg. finneht fleisch Wp. 13. 73. Mühlh. rgs. 101. Arnst. r. 68,111.
vinnenkîker
MNWB
vinnenkîker , m. , Fleischbeschauer.
vinnenkīker
KöblerMnd
vinnenkīker , M. Vw.: s. vinnenkīkære*
vinnenkīkære
KöblerMnd
vinnenkīkære , M. nhd. Fleischbeschauer (betreffend der Finnen der Schweine) E.: s. vinne (1), kīkære L.: MndHwb 1, 725 (vinnenkîker), Lü 48…
vinnenpels
MNWB
vinnenpels , m. , Pelz aus Finnmarken oder Finnland.
vinnepoyke
MNWB
*° vinnepoyke ( finnepoicke ), f. : (als Schimpfwort:) Nachkomme, Sohn eines Finnen (Johansen Nord. Mission 25).
vinnesch
KöblerMnd
vinnesch , Adj. Vw.: s. vinnisch*
‑vinne als Zweitglied (30 von 32)
borchgrâvinne
MNWB
borchgrâvinne , -grêvinne. —
borchgrāvinne
KöblerMnd
borchgrāvinne , F. Vw.: s. borchgrēvinne
borchgrēvinne
KöblerMnd
borchgrēvinne , F. nhd. Burggräfin Hw.: vgl. mhd. burcgrævinne E.: s. borchgrēve, inne (5), grēvinne W.: s. nhd. Burggräfin, F., Burggräfin,…
bôvinne
MNWB
bôvinne , f. , Dirne, b.-ndât.
burcgrævinne
MWB
burcgrævinne stF. ‘Burggräfin’ si gieng och dâ der wirt saz / und des wîp diu burcrâvin Parz 34,9. 393,27; die buͦrchgreuinne van Colne vnde…
bōvinne
KöblerMnd
bōvinne , F. nhd. Bübin, Dirne ÜG.: lat. truphatrix?, (scortum) E.: as. *bōvo?, sw. M. (n), Bube; inne (5) L.: MndHwb 337 (bôvinne), Lü 64b …
dêvinne
MNWB
dêvinne , f. , Diebin.
dēvinne
KöblerMnd
dēvinne , F. nhd. Diebin E.: s. dēf, inne (5) W.: s. nhd. Diebin, F., Diebin, DW 2, 1091, DW2 6, 933? L.: MndHwb 1, 421 (dēvinne)
elvinne
MNWB
elvinne , f. , Elbin, Elbe.
ervinne
MNWB
ervinne , f. , Erbin.
grêvinne
MNWB
grêvinne , f. , Gräfin.
grævinne
KöblerMhd
grævinne , st. F. nhd. Gräfin Vw.: s. burc-, lant-, marc-, pfalenz-* Hw.: vgl. mnl. gravinne, mnd. grēvinne Q.: Enik, Berth, Kreuzf, HvNst (…
grēvinne
KöblerMnd
grēvinne , F. nhd. Gräfin Vw.: s. borch-, mark-, mei-, lant-, palanz- Hw.: s. grēvische; vgl. mhd. grævinne E.: s. grēve (2), inne (5) W.: s…
lantgrævinne
MWB
lantgrævinne stF. auch -gravin, lat. -gravia. ‘Landgräfin’ (Frau eines Landgrafen): sente Elizabet, dez kuningez dochter van Ungeren und lan…
lantgrēvinne
KöblerMnd
lantgrēvinne , F. nhd. „Landgräfin“, Ehefrau des Landgrafen (von Hessen) Hw.: vgl. mhd. lantgrævinne E.: s. lant, grēvinne W.: s. nhd. Landg…
marcgrævinne
KöblerMhd
marcgrævinne , st. F. Vw.: s. marcgrāvinne
marcgrāvinne
KöblerMhd
marcgrāvinne , st. F., sw. F. nhd. Markgräfin, Frau eines Markgrafen ÜG.: lat. marchionissa Gl Hw.: vgl. mnl. marcgravinne, marcgrevinne, mn…
margrævinne
KöblerMhd
margrævinne , st. F. Vw.: s. marcgrāvinne
markgrêvinne
MNWB
markgrêvinne , f. , Markgräfin, Gemahlin des Markgrafen.
markgrēvinne
KöblerMnd
markgrēvinne , F. nhd. Markgräfin Hw.: vgl. mhd. marcgrāvinne, mnl. marcgravinne, marcgrevinne E.: s. mark (3), grēvinne W.: s. nhd. Markgrä…
meigrēvinne
KöblerMnd
meigrēvinne , F. nhd. „Maigräfin“, Gefährtin des Maigrafen E.: s. mei, grēvinne L.: MndHwb 2, 942 (meygrêvin[ne])
meygrêvin(ne)
MNWB
meygrêvin(ne) , f. , Gefährtin des Maigrafen.
meygrēvinne
KöblerMnd
meygrēvinne , F. Vw.: s. meigrēvinne*
palanzgrêvinne
MNWB
° palanzgrêvinne , f. : Pfalzgräfin, Frau des Pflazgrafen der als Lehnsträger des Königs bzw. Kaisers stellvertretend die Gerichtsbarkeit wa…
palanzgrēvinne
KöblerMnd
palanzgrēvinne , F. nhd. Pfalzgräfin, Frau des Pfalzgrafen Hw.: vgl. mhd. pfalenzgrævinne, mnl. palensgravinne E.: s. palanz, grēvinne W.: s…
pfalenzgrævinne
KöblerMhd
pfalenzgrævinne , st. F. nhd. Pfalzgräfin ÜG.: lat. palatina Gl Hw.: vgl. mnl. palensgravinne, mnd. palanzgrēvinne Q.: Gl (Anfang 13. Jh.), …
phalenzgravinne
KöblerMhd
phalenzgravinne , st. F. Vw.: s. pfalenzgrævinne
phalenzgrævinne
KöblerMhd
phalenzgrævinne , st. F. Vw.: s. pfalenzgrævinne
vischevinne
KöblerMnd
vischevinne , F.? nhd. Fischflosse Hw.: s. vischvēder, vischvinne E.: s. visch (1), vinne (2) L.: Lü 481b (visch[e]vinne)
vischvinne
KöblerMnd
vischvinne , F.? nhd. Fischflosse Hw.: s. vischevinne, vischvēder E.: s. visch (1), vinne (2) L.: Lü 481b (visch[e]vinne)
Ableitungen von vinne (1 von 1)
ervinne
MNWB
ervinne , f. , Erbin.