lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

VINNE

mhd. bis mnd. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

BMZ
Anchors
15 in 6 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
21
Verweise raus
22

Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

VINNE swf.

Bd. 4, Sp. 323b
VINNE swf. finne. marcor i. mancor finne Diefenb. gl. 177. vgl. pfinne, pfinte Frisch 2,53. c.
94 Zeichen · 9 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    VINNEswf.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +3 Parallelbelege

    VINNE swf. finne. marcor i. mancor finne Diefenb. gl. 177. vgl. pfinne, pfinte Frisch 2,53. c.

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    vinnesw. F.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +10 Parallelbelege

    vinne , sw. F. nhd. Bauer (M.) (1) im Schachspiel E.: Herkunft ungeklärt? L.: MndHwb 1, 725 (vinne), Lü 480a (vinne)

Verweisungsnetz

45 Knoten, 38 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Hub 1 Wurzel 1 Kognat 1 Kompositum 28 Sackgasse 13

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit vinne

42 Bildungen · 9 Erstglied · 32 Zweitglied · 1 Ableitungen

vinne‑ als Erstglied (9 von 9)

vinnëht

Lexer

vin·n·eht

vinnëht adj. BMZ s. v. a. phinnic Freiberg. finneht fleisch Wp. 13. 73. Mühlh. rgs. 101. Arnst. r. 68,111.

vinnenkīker

KöblerMnd

vinnenkīker , M. Vw.: s. vinnenkīkære*

vinnenkīkære

KöblerMnd

vinnenkīkære , M. nhd. Fleischbeschauer (betreffend der Finnen der Schweine) E.: s. vinne (1), kīkære L.: MndHwb 1, 725 (vinnenkîker), Lü 48…

vinnenpels

MNWB

vinnenpels , m. , Pelz aus Finnmarken oder Finnland.

vinnepoyke

MNWB

vinne·poyke

*° vinnepoyke ( finnepoicke ), f. : (als Schimpfwort:) Nachkomme, Sohn eines Finnen (Johansen Nord. Mission 25).

vinne als Zweitglied (30 von 32)

borchgrāvinne

KöblerMnd

borchgrāvinne , F. Vw.: s. borchgrēvinne

borchgrēvinne

KöblerMnd

borch·grēvinne

borchgrēvinne , F. nhd. Burggräfin Hw.: vgl. mhd. burcgrævinne E.: s. borchgrēve, inne (5), grēvinne W.: s. nhd. Burggräfin, F., Burggräfin,…

bôvinne

MNWB

bôvinne , f. , Dirne, b.-ndât.

burcgrævinne

MWB

burc·grævinne

burcgrævinne stF. ‘Burggräfin’ si gieng och dâ der wirt saz / und des wîp diu burcrâvin Parz 34,9. 393,27; die buͦrchgreuinne van Colne vnde…

bōvinne

KöblerMnd

bōvinne , F. nhd. Bübin, Dirne ÜG.: lat. truphatrix?, (scortum) E.: as. *bōvo?, sw. M. (n), Bube; inne (5) L.: MndHwb 337 (bôvinne), Lü 64b …

dēvinne

KöblerMnd

dēvinne , F. nhd. Diebin E.: s. dēf, inne (5) W.: s. nhd. Diebin, F., Diebin, DW 2, 1091, DW2 6, 933? L.: MndHwb 1, 421 (dēvinne)

elvinne

MNWB

elvinne , f. , Elbin, Elbe.

ervinne

MNWB

ervinne , f. , Erbin.

grævinne

KöblerMhd

grævinne , st. F. nhd. Gräfin Vw.: s. burc-, lant-, marc-, pfalenz-* Hw.: vgl. mnl. gravinne, mnd. grēvinne Q.: Enik, Berth, Kreuzf, HvNst (…

grēvinne

KöblerMnd

grēvinne , F. nhd. Gräfin Vw.: s. borch-, mark-, mei-, lant-, palanz- Hw.: s. grēvische; vgl. mhd. grævinne E.: s. grēve (2), inne (5) W.: s…

lantgrævinne

MWB

lant·grævinne

lantgrævinne stF. auch -gravin, lat. -gravia. ‘Landgräfin’ (Frau eines Landgrafen): sente Elizabet, dez kuningez dochter van Ungeren und lan…

lantgrēvinne

KöblerMnd

lant·grēvinne

lantgrēvinne , F. nhd. „Landgräfin“, Ehefrau des Landgrafen (von Hessen) Hw.: vgl. mhd. lantgrævinne E.: s. lant, grēvinne W.: s. nhd. Landg…

marcgrāvinne

KöblerMhd

marcgrāvinne , st. F., sw. F. nhd. Markgräfin, Frau eines Markgrafen ÜG.: lat. marchionissa Gl Hw.: vgl. mnl. marcgravinne, marcgrevinne, mn…

markgrēvinne

KöblerMnd

mark·grēvinne

markgrēvinne , F. nhd. Markgräfin Hw.: vgl. mhd. marcgrāvinne, mnl. marcgravinne, marcgrevinne E.: s. mark (3), grēvinne W.: s. nhd. Markgrä…

meigrēvinne

KöblerMnd

mei·grēvinne

meigrēvinne , F. nhd. „Maigräfin“, Gefährtin des Maigrafen E.: s. mei, grēvinne L.: MndHwb 2, 942 (meygrêvin[ne])

palanzgrêvinne

MNWB

palanz·grevinne

° palanzgrêvinne , f. : Pfalzgräfin, Frau des Pflazgrafen der als Lehnsträger des Königs bzw. Kaisers stellvertretend die Gerichtsbarkeit wa…

palanzgrēvinne

KöblerMnd

palanz·grēvinne

palanzgrēvinne , F. nhd. Pfalzgräfin, Frau des Pfalzgrafen Hw.: vgl. mhd. pfalenzgrævinne, mnl. palensgravinne E.: s. palanz, grēvinne W.: s…

pfalenzgrævinne

KöblerMhd

pfalenzgrævinne , st. F. nhd. Pfalzgräfin ÜG.: lat. palatina Gl Hw.: vgl. mnl. palensgravinne, mnd. palanzgrēvinne Q.: Gl (Anfang 13. Jh.), …

phalenzgravinne

KöblerMhd

phalenzgravinne , st. F. Vw.: s. pfalenzgrævinne

phalenzgrævinne

KöblerMhd

phalenzgrævinne , st. F. Vw.: s. pfalenzgrævinne

vischevinne

KöblerMnd

vische·vinne

vischevinne , F.? nhd. Fischflosse Hw.: s. vischvēder, vischvinne E.: s. visch (1), vinne (2) L.: Lü 481b (visch[e]vinne)

vischvinne

KöblerMnd

visch·vinne

vischvinne , F.? nhd. Fischflosse Hw.: s. vischevinne, vischvēder E.: s. visch (1), vinne (2) L.: Lü 481b (visch[e]vinne)

Ableitungen von vinne (1 von 1)

ervinne

MNWB

ervinne , f. , Erbin.