Eintrag · Ladinisch-Deutsch (Mischí)
- Anchors
- 2 in 2 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 2
- Verweise raus
- 2
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
Mittelhochdeutschviderst. N.
Köbler Mhd. Wörterbuch
vider , st. N. nhd. Federn, Gefieder, Federbett, Federvieh E.: s. videren W.: nhd. DW- L.: Lexer 287c (vider)
-
—
Spezialvider
Ladinisch-Deutsch (Mischí)
vider [vī·der] m. (vidri) 1 Fenster n., Glasfenster n. 2 Fensterscheibe f., Glasscheibe f. 3 (material) Glas n. ( → spid…
Verweisungsnetz
6 Knoten, 4 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit vider
17 Bildungen · 11 Erstglied · 2 Zweitglied · 4 Ableitungen
vider‑ als Erstglied (11 von 11)
viderallala
RhWB
viderallala vi-, wi- Verbr.: Refrainreim.
videredum
KöblerAhd
videredum , N.? nhd. Widereid ne. a sort of oath Q.: Cap (6. Jh.) E.: s. widar, eid
videren
Lexer
videren swv. BMZ mit federn versehen, befiedern, eig. u. bildl. Trist. Konr. (er kam als ein gevidert bolz Troj. 32768. ir zweier ougen blic…
viderih
KöblerAhd
viderih , st. M. (a) Vw.: s. fedarah*
viderik
KöblerMnd
viderik , M. Vw.: s. vēderik
viderîn
Lexer
viderîn , vëderîn adj. von federn. der pfâwenspiegel viderîn Turn. B. 415. ein stange ûf sîme helme stuont rîlîch von pfâwen vederîn ib. 453…
viderinc
Lexer
viderinc stm. amentum Dfg. 1,30 a . Schm. Fr. 1,692.
videring
KöblerMhd
videring , st. M. nhd. Wurfriemen, Wurfriemen der Lanze ÜG.: lat. amentum Gl Hw.: vgl. mnl. vederinc Q.: Gl (12. Jh.) E.: s. videren W.: nhd…
viderspil
KöblerMnd
viderspil , N. Vw.: s. vēderspil*
vidervart
Lexer
vider-vart stf. BMZ das fahren mit federn, flattern Frl. 62,14.
viderīn
KöblerMhd
viderīn , Adj. nhd. von Federn hergestellt, aus Federn bestehend, Feder... Q.: WvÖst (FB viderīn), BdN, KvWTurn (um 1258) E.: s. videre W.: …
‑vider als Zweitglied (2 von 2)
Ableitungen von vider (4 von 4)
gevider
Lexer
ge-vider adj. s. gevëder;
gevidere
Lexer
ge-videre , ge-vider stn. BMZ gevëder Mone schausp. : coll. zu vëdere, federn, gefieder Aneg. Iw. Wolfr. (sô diu erde ir gevider rêrt Wh. 30…
gevideren
KöblerMhd
gevideren , V. nhd. „gefiedert sein (V.), geflügelt sein (V.)“ Q.: Neidh (15. Jh.) E.: s. ge, videren L.: LexerN 3, 206 (gevideren)
videre
BMZ
videre swv. versehe mit federn, befiedere. am häufigsten im part. prät. vgl. ahd. gafiderit Graff 3,449. volatilis gefidert Diefenb. gl. 286…