Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
vermannen sw. V.
vermannen , sw. V.
- nhd.
- „vermannen“, sich verheiraten
- Q.:
- Urk (1290)
- E.:
- s. ver…, man (1)
- W.:
- nhd. (ält.) vermannen, sw. V., „vermannen“, an den Mann bringen, verheiraten, DW 25, 841
- R.:
- einen vermannen: nhd. jemanden als Vasall in Pflicht nehmen, jemandem ein Lehen erteilen
- R.:
- ein lēhen vermannen: nhd. ein Lehen für verwirkt erklären und einziehen
- R.:
- sich under einen vermannen: nhd. jemandes Lehnsträger sein (V.)
- R.:
- vermannet sīn: nhd. „vermannt sein (?)“, untertan sein (V.)
- L.:
- Lexer 274b (vermannen), Hennig (vermannen), WMU (vermannen 1290 [1290] 2 Bel.), LexerHW 3, 174 (vermannen), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 51a (vermanne)