Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
vengen sw. V.
vengen , sw. V.
- nhd.
- fangen, gefangen nehmen, entzünden?
- Vw.:
- s. ent-, er-, ratten-
- Hw.:
- s. vangen (1); vgl. mhd. vengen (1)
- E.:
- s. as. *fangon?, sw. V. (2); germ. *fangōn, sw. V., fangen; s. idg. *pā̆k̑-, *pā̆g̑-, V., festmachen, Pokorny 787
- W.:
- s. nhd. (ält.) fangen, fengen, sw. V., zünden, DW 3, 1315, DW2 9, 133?
- R.:
- vangene vengen: nhd. Gefangene machen
- L.:
- MndHwb 1, 694 (vengen)
- Son.:
- örtlich beschränkt