Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
- Anchors
- 5 in 4 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 15
- Verweise raus
- 20
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
Mittelhochdeutschvengenswv.
Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +2 Parallelbelege
vengen swv. BMZ zünden Gr.w. 1,493. — mit ent- (enpfengen). s. venken u. Dief. 1,413.
-
1200–1600
Mittelniederdeutschvengensw. V.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg
vengen , sw. V. nhd. fangen, gefangen nehmen, entzünden? Vw.: s. ent-, er-, ratten- Hw.: s. vangen (1); vgl. mhd. vengen…
Verweisungsnetz
28 Knoten, 29 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit vengen
19 Bildungen · 2 Erstglied · 13 Zweitglied · 4 Ableitungen
Zerlegung von vengen 2 Komponenten
vengen setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.
vengen‑ als Erstglied (2 von 2)
vengenisse
MNWB
vengenisse s. vencnisse.
vengenschop
MNWB
vengenschop s. vangenschop.
‑vengen als Zweitglied (13 von 13)
rottenvengen
KöblerMnd
*rottenvengen , sw. V. nhd. Ratten fangen Hw.: s. rottenvengære, rottenvangen E.: s. rotte (1), vengen
ane vangen, ane vengen
MWB
ane vangen, ane vengen swV. 1 ‘beginnen’ 2 in Rechtstexten; durch Handanlegung ein (gestohlenes) Tier, ein Gut als Eigentum beanspruchen ( v…
ane vengen
MWB
ane vengen swV. → ane vangen MWB 1 300,46;
anegevengen
KöblerMhd
anegevengen , sw. V. nhd. anfangen Hw.: s. anegevāhen Q.: HvNst (um 1300) (FB ane gevengen) E.: s. ane, gevengen W.: nhd. DW2- L.: FB 15a (*…
ane vengen
Lexer
ane vengen sw. anfangen j.Tit. 5901. 5910. Chr. 2. 266,26. 306,26. 307,3. Ugb. 445. Uschb. 4. Cp. 89. 219 ( Dwb. 1,326 ) s. auch anvangen ( …
anvengen
Lexer
an-vengen swv. s. anvangen;
bevengen
Lexer
be-vengen swv. in einen bívanc thun, einschliessen. hertlîch wirs mögen befengen Kirchb. 626,20.
entvengen
KöblerMhd
entvengen , sw. V. nhd. entzünden Hw.: vgl. mnd. entvengen E.: s. ent, vengen W.: nhd. DW2- L.: Hennig (entvengen)
envengen
MNWB
envengen s. entfengen.
ervengen
MNWB
ervengen , swv. , anzünden.
gevengen
KöblerMhd
gevengen , sw. V. nhd. fangen Hw.: vgl. mnd. gevangen (1)? E.: s. ge, vāhen W.: s. nhd. (ält.) gefangen, V., gefangen, fangen (verstärkt), g…
intvengen
KöblerMhd
intvengen , sw. V. Vw.: s. enpfengen
invengen
Lexer
in-vengen swv. s. invangen.
Ableitungen von vengen (4 von 4)
bevengen
Lexer
be-vengen swv. in einen bívanc thun, einschliessen. hertlîch wirs mögen befengen Kirchb. 626,20.
entvengen
KöblerMhd
entvengen , sw. V. nhd. entzünden Hw.: vgl. mnd. entvengen E.: s. ent, vengen W.: nhd. DW2- L.: Hennig (entvengen)
ervengen
MNWB
ervengen , swv. , anzünden.
gevengen
KöblerMhd
gevengen , sw. V. nhd. fangen Hw.: vgl. mnd. gevangen (1)? E.: s. ge, vāhen W.: s. nhd. (ält.) gefangen, V., gefangen, fangen (verstärkt), g…