Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
unkunt Adj.
unkunt , Adj.
- nhd.
- „unkund“, unwissend, unberaten, unbekannt, fremd, fremdartig, seltsam, unheimlich, fremd
- Hw.:
- s. unkunde; vgl. mnl. oncont, mnd. unkunt
- Q.:
- RWchr, Enik, Brun, HTrist, GTroj, HvBurg, HvNst, Ot, BDan, Hiob, Seuse, KvMSph, WernhMl (FB unkunt), Albrecht, AntichrL (1160-1180), Iw, Kudr, KvL, Nib, Parz, PassIII, RvEBarl, Trist, Urk
- E.:
- ahd. unkund 30, Adj., „unkund“, unbekannt, fremd, unerkannt
- W.:
- nhd. unkund, Adj., unkund, DW 24, 1113
- R.:
- unkunder gast: nhd. Fremder der sich nicht auskennt
- L.:
- Lexer 254b (unkunt), Lexer 469c (unkunt), Hennig (unkunt), WMU (unkunt 3272 [1299] 1 Bel.), FB 386b (unkunt), LexerHW 2, 1905 (unkunt), Benecke/Müller/Zarncke I, 812a (unkunt)