Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
unendelîchen adv.
un-endelîche , un-endelîchen adv. BMZ endlos. ê daʒ ich klage mîn leit als unendelich Msh. 2, 364 a . daʒ ich disen kumber ie sô lange unendelich getruoc ib. 129 b . daʒ ich die swære unendelîchen dol ib. 1,292 b ; unentschieden Trist. 882 ( var. unendeclîchen) ; zwecklos, ohne erfolg, unnütz, untüchtig, träge, erbärmlich, liederlich, schlecht: unendelîchen reden Msh. 2,63 b , leben Griesh. 2,40. 104. Kuchm. 30. vgl. Chr. 1. 352,3; 4. 221,2. 3. hômüedeclîche und unend. Rcsp. 1,214 ( 1411 ). er hielt sich alsô unendelîche Chr. 8. 399,11. sich unendelich handeln Frankf. brgmstb. 1433 vig. III. p…