Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
undât f.
undât , undacht (Siebenhardenbeliebung 69, verschrieben?), f. , °m. (Sa. Ho. R. 154): 1. Freveltat, Missetat, „Nephas vndat ” (Dief. 20), „ Vndad maleficium Re. misdad sunde etc.” (Voc. Strals. ed. Damme 442), „ undat, nefas” (SL: Hamb. dt.-lat. Gl.), „ Is dat jenich man eines andren guͦt voeret an kumpenie oder to sendeve, dat guͦt ne mach he nicht verslan oder vordobelen oder mit nener undait vorwerken ” (Nowg. Schra 100), „ kerkenbrekre , mordre, velschere, deve de myd dem openbaren schyne erer undaet begrepen worden in unser stad ” (Brem. Rqu. ed. Eckhardt 39), „ Als de cardinal inn de sta…