Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
tôgedân adj.
tôgedân , adj. : 1. zugetan, „ myt frundehulpe toghedan hebben se vaken vaste stan ” (Ch. d. d. St. 16, 193), verbunden, „ dat wii van geloffte unde huldinge wegen uns alreyde under [a]nderen also togedan unde vorplichtiget sin, user eyn des anderen beste to wettende ” (Ub. Hildesh. 4, 398), „ Nachdeme wi vorplichtet vnde togedan sint em vnde den sinen to ewigen tiden na vorscreuener wise ” (Dithm. Ub. 39). — 2. c. Dat. zugeneigt, zugewandt , wohlgesinnt, „ solde gy my altyt befynden gutwillich togedan juwen erlyken wyszheiden ” (Finn. Ub. 5, 178). — 3. zugehörig, im Verhältnis der Zugehörigke…