Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
thurrina st. sw. f.
st. sw. f.
durrene: nom. sg. Gl 3,263,32 (SH a 2, clm 2612, 12. Jh.).
Hierher gehört wohl auch duoen: dat. sg. Gl 4,250,31 (M, Goslar 2, 14. Jh.; der Korrektor hat das Wort wohl lautlich an das sw. v. thorrên angelehnt).
Brand, eine Krankheit von Pflanzen, bes. des Getreides: duoen [spicae tenues, et percussae] uredine [oriebantur, Gen. 41,6] Gl 4,250,31 (s. o.). durrene uredo 3,263,32 (1 Hs. durre).[Blum]