Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
taubstumm adj.
taubstumm , adj. taub und stumm (sie ist taub und stumm Lichtwer 4, 20 , md. der stumme toube passional 143, 69), substantivisch: sie mühen sich ab, taubstummen zeichen des verständnisses beizubringen. Auerbach ges. schriften 15, 112 ; zusammensetzungen: taubstummheit, surdomutitas Göttinger gel. anz. 1845 s. 1544. hannov. magazin 1846 s. 781; taubstummenanstalt, -bildung, -schule, -unterricht.