Eintrag · Lex. musicum Latinum
syringa
syringa -ae f. (σύριγξ) ‚Syrinx‘, Panflöte — ‘syrinx’, panpipe [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 416: Foraminalia (sc. instrumenta) sunt, quorum diversitas in sonis a foraminum diversitate creatur; qualia sunt muse, syringe, flaiota, tibie, cornua, fistule, tube et similia. LmLPs.-Mur. summa 444: Tibia, flaiotum syringaque, fistula, musa: / utitur hiis modo plebs et eis quondam fuit usa. LmLPs.-Mur. summa 1113: Nam foraminalia instrumenta maiora non habent continua quam tonum et semitonium, secundum quod progressive disposita ordinantur. Talia sunt organa, tibie, cornua, muse, syringe, flaiota et cetera. LmLIac. Leod. spec. 1, 6, 5: Dicit enim Petrus Comestor supra librum Iudicum, quod temporibus Gedeonis Mercurius syringas invenit, id est musicalia quaedam instrumenta, quae sic vocavit ab uxore <Cadmi>, <Harmonia>, quae Syringa vocabatur; haec propter <zelum> harmoniae a viro suo recessit.