lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

stuckel

mhd. bis Dial. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 3 Wörterbücher
Anchors
3 in 3 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
1

Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)

stuckel m.

Bd. 20, Sp. 230
stuckel, m., ein stöszel, um damit löcher in den boden zu machen, sonst stickel (s. d.): dry gewycht stain von bly, ain ysner stuckel, ain hültze bulverwag, ein morser und ain stoszel (1479) Zingerle mittelalt. hausinnventare 4; stuckel, grabscheid, kratze ... schauffel, karst Span speculum jur. metall. (1698) vorr. a 2b.
330 Zeichen · 11 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    stuckelst. N.

    Köbler Mhd. Wörterbuch

    stuckel , st. N. Vw.: s. stückel

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    stuckelm.

    Grimm (DWB, 1854–1961)

    stuckel , m. , ein stöszel, um damit löcher in den boden zu machen, sonst stickel ( s. d. ): dry gewycht stain von bly, …

  3. modern
    Dialekt
    Stuckelm.

    Mecklenburgisches Wb.

    Stuckel m. gebrechlicher Mensch: Hei hett woll recht, dat för en Stuckel En niege Mantel sick nich schickt H. Schröd. Go…

Verweisungsnetz

13 Knoten, 10 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 10 Sackgasse 3

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit stuckel

7 Bildungen · 6 Erstglied · 0 Zweitglied · 1 Ableitungen

stuckel‑ als Erstglied (6 von 6)

Stuckeldraff

MeckWB

Stuckeldraff m. langsamer, stoßender Trab Sta Voigtsd ; dat Pierd möt (beim Eggen) 'n Stuckeldraff lopen Wa Rog ; denn ging dat 'n lütten St…

Ableitungen von stuckel (1 von 1)

Gestuckel

MeckWB

Gestuckel n. Gestoße des schlecht gefederten Wagens Hey. Punsch. 213.