Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
stuckel m.
stuckel , m. , ein stöszel, um damit löcher in den boden zu machen, sonst stickel ( s. d. ): dry gewycht stain von bly, ain ysner stuckel, ain hültze bulverwag, ein morser und ain stoszel (1479) Zingerle mittelalt. hausinnventare 4 ; stuckel, grabscheid, kratze ... schauffel, karst Span speculum jur. metall. (1698) vorr. a 2 b .