Hauptquelle · Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer)
Striezel m.
Striezel m. ‘länglich geformter Klumpen, Hefegebäck, (md.) Weihnachtsstolle’, ahd. struzzil, mhd. strützel, nhd. Strützel, Strotzel, Strötzel, meist jedoch entrundet (besonders ostd.) Striezel (Butter-, Christstriezel). Vgl. öst. Strutz ‘Brotlaib’ (16. Jh.). Herkunft ungewiß. Zu 1Strauß, strotzen (s. d.)?