Eintrag · Grimm (DWB, 1854–1961)
- Anchors
- 1 in 1 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 0
spröden, verb. zu spröde, adj. 11) intransitiv, spröden, gesprödet, asperarsi, friabilem esse, teri, frangi. Stieler 2107, sprocken, spröten e spröden, scagliarsi, inscabbrirsi, innagrirsi, incrudirsi. Kramer deutsch-ital. dict. 2 (1702), 896a: die wunde sprödet, la ferita (piaga) incrudisce. ebenda. 22) reflexiv: das eisen sprödet sich, ferrum ob impuritatem suam friatur. Stieler 2107; kleyenbrot sprödet sich durch und durch, panis furfureus non cohaeret, sed facile dilabitur. ebenda. vgl. bair. sprœen (sprê'n, sprèrn), trocken machen, durch das gefühl der trockenheit afficieren: də tabak sprêt mi'. Schm.2 2, 695.
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
15.–20. Jh.
Neuhochdeutschsprödenverb.
Grimm (DWB, 1854–1961)
spröden , verb. zu spröde, adj. 1 1) intransitiv, spröden, gesprödet, asperarsi, friabilem esse, teri, frangi. Stieler 2…
Verweisungsnetz
1 Knoten, 0 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Filter:
Sackgasse 1
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit sproeden
1 Bildungen · 0 Erstglied · 1 Zweitglied · 0 Ableitungen
‑sproeden als Zweitglied (1 von 1)
aufspröden
DWB
aufspröden , auftrocknen, den hanf in spitze kegelförmige trockenhaufen zusammen setzen.