Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
späuken refl., refl.
Wossidia späuken -ö-, -au-, -o- spuken 1. eig.: -äu-, -ö- Mi 84 a ; wenn ji an spöken glöwt, sid ji ok bang' vör Släg' Schw Schwerin@Görslow Görsl . a. mit persönl. Subj.: 'So spOeket de Dvel mit den Lden' Laur. Schg. 4, 104; bi denn' (schlechtem Menschen) späukt de Düwel up 'n Bœhn Ro Rostock@Ribnitz Ribn ; dee (ein Geist) spookt dor Warn; se säden, Blag'mantelsch spok Warn; Abweisung des Glaubens an das Spuken Gestorbener: dei Dodigen späuken nich, dat daun bloß dei Lebennigen Wi Wismar@Poel Poel ; spöken don bloß de Läwigen, de Dodigen liggen woll Wa Waren@Jabel Jab ; vom Spuken (Vorspuk)…