Wossidia
späuken -ö-, -au-, -o- spuken 1.
eig.:
-äu-, -ö- Mi 84
a; wenn ji an spöken glöwt, sid ji ok bang' vör Släg' SchwSchwerin@GörslowGörsl. a. mit persönl. Subj.: 'So spOeket de Dvel mit den Lden' Laur. Schg. 4, 104; bi denn' (schlechtem Menschen) späukt de Düwel up 'n Bœhn RoRostock@RibnitzRibn; dee (ein Geist) spookt dor Warn; se säden, Blag'mantelsch spok Warn; Abweisung des Glaubens an das Spuken Gestorbener: dei Dodigen späuken nich, dat daun bloß dei Lebennigen WiWismar@PoelPoel; spöken don bloß de Läwigen, de Dodigen liggen woll WaWaren@JabelJab; vom Spuken (Vorspuk) noch Lebender, die ihren nahen Tod oder Todesgefahr Nahestehenden anmelden, bes. in Seemannsfamilien geglaubt: min Mann hett ok spöökt Wo. Seem. 2, 199; übertr. bildl. dee (sehr elendes Stück Vieh) spöökt all bi 'n Schinner up 'n Bœhn RoRostock@KühlungsbornKühl. b. mit unpersönl. Subj.: gah dor nich in 'n Düüstern hen, dor späukt dat! RoRostock@RibnitzRibn; dee (der dummes Zeug redet) snackt grad', as wenn 't spöökt HaHagenow@RedefinRed; dat spaukt dor woll noch, œwer dat ward jo nu nich mihr estemiert RoRostock@DoberanDob; Mudder säd', dat spauk dor Warn; dat würd' ümmer seggt, dat spök up dat Schipp Wo. Seem. 2, 225; bildl.: hüt ward 't noch späuken es gibt Unwetter Wa; bi denn' spöökt 't er ist verrückt; dat späukt di woll in 'n Kopp Schmidt Gad. 3, 170; ... in de Babenkamer Wi. c. refl.: dor spöökt sick dat spukt es HaHagenow@LankLank; LuLudwigslust@BresegardBres; ... spuukt ... Eld; up dat Stegg späukt 't sick Con. 2. rumoren, lärmen: denn' (einem etwas Verrückten) spöökt de Grütt ('Grütze' im Kopf) Schw; de Brammwin spöökt in de Köpp: Hack. Papp. 29; kein Glück is vullstännig, en beten Arger späukt ümmer dor mang Reut. 2, 336; in Zurufen an die Weihe: du sast in 'n Läben nich wedder spöken Wo.
V. 2, 1132; de Pir hebben schön spaukt in de Wisch sich abgemüht, den Wagen herauszuziehen Ro Rostock@Hohenfelde bei DoberanHohenfD; Retsch; refl.: hier (bei starkem Sturm) spaukt sick rein de Deuwel mit Wustr. 3. sich herumtreiben, sich zeigen: dee spuukt hier jo ok noch rüm lebt hier noch Wa; dor kümmt uns' Nahwer antauspäuken gegangen Gü. 4a. als Gerücht umgehen: dat späukt dorvon, dat
N. dat Füer leggt hett RoRostock@RibnitzRibn; Wa; dat späukt jo von 'n Konkurs HaHagenow@Groß KramsGKrams. b. als Gerücht erzählen: dor (von einer Sage) is von spöökt worden Wo. Sag. 2, XII; dor späukten sei ümmer von SchwSchwerin@PlatePlate. 5. Zss.:
afspauken,
bespäuken. — Mnd. spken. — -ö- Br. Wb. 4, 961; Dä. 452
b; Da. 204
b; Me. 4, 775;
-öü-, -au- Kü. 3, 233.