Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
smicke swf.
smicke swf. geisel. ndrh. mit geisselen und mit smicken slân Fromm. 2,452 b . vgl. Frisch 2,208 a ; schmiss, wunde: der arzet sal sîne wikin machin nâch der smikin. ist di wunde schîbelecht, he mache ir ire wike recht Schb. 315,35. — schminke, fucus, migma (smick, smike, smink, sminke) Dfg. 250 a . 360 c . Schm. Fr. 2,552. Voc. Schr. 1663 (sminke). galbanum, smycken Voc. 1482. vgl. smëcker u. Weig. 2,609 ;