Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
slucken sw. V.
slucken , sw. V.
- Vw.:
- s. slūken (1)
- L.:
- Lü 356a (slucken)
Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
slucken , sw. V.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +1 Parallelbeleg
slucken swv. ib. fact. zu sliechen: schlingen, schlucken, glutire, ingurgitare, ligurire Dfg. 266 c . 298 c . 329 b , n.…
Köbler Mnd. Wörterbuch · +2 Parallelbelege
slucken , sw. V. Vw.: s. slūken (1) L.: Lü 356a (slucken)
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
4 Bildungen · 1 Erstglied · 2 Zweitglied · 1 Ableitungen
Zerlegung von slucken 2 Komponenten
slucken setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.
Lexer
slucken-vane swm. BMZ s. v. a. slucke. haselnüʒʒe, die sie nemen der vil wol getânen bî dem tanze ûʒ ir sluckenvanen ( gedr. slukken ûʒ ir v…
Lexer
ver-slucken swv. verschlucken, deglutire Dfg. 170 c . Reinfr. B. 26309. Hätzl. 2. 67,137. verschlücken Fasn. 834,5. vgl. verslicken.
Idiotikon
Wibelslucken Band 3, Spalte 1256 Wibelslucken 3,1256
Lexer
ver-slucken swv. verschlucken, deglutire Dfg. 170 c . Reinfr. B. 26309. Hätzl. 2. 67,137. verschlücken Fasn. 834,5. vgl. verslicken.