Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
slagge M.
slagge , M. nhd. Schlacke, Metallschlacke, Eisenschlacke Hw.: s. slaggen (1) E.: vgl. an. slag, st. N., Schlag, Hieb, Kampf; germ. *slaga-, *slagam, st. N. (a), Schlag; vgl. idg. *slak-, V., schlagen, hämmern, Pokorny 959 W.: s. nhd. Schlacke, F., Schlacke, DW 15, 255 L.: MndHwb 3, 253 (slagge[n]), Lü 351b (slagge)