Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
siohtago sw. m.
sw. m., mhd. siechtage, frühnhd. siechtag(e) (vgl. DWb. X,1,852); vgl. mnd. sêkedāge pl., mnl. siecdage pl.; zur Bildg. vgl. Kluge, Stammb. § 163. — Graff V,361.
sieche-tagon: acc. sg. WC 85,6 [159,29] (zum Fugenvokal vgl. Gröger S. 33. 119).
Krankheit, bildl. für den Zustand des leidenden Menschen im Diesseits: ih biton iuuih, heiligen sela, ... daz ir minemo sponso kundet minen siechetagon, der mir ane liget uone siner minno unte uon urdrieze dirro uuerlte [vgl. per vos praecor insinuari sponso languorem quo iactor ob eius amorem ... languida sum mundo, Expos.] (WA siohtuom).