Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
siohtago sw. m.
siohtago sw. m. , mhd. siechtage, frühnhd. siechtag(e) ( vgl. DWb. X,1,852 ); vgl. mnd. sêkedāge pl., mnl. siecdage pl. ; zur Bildg. vgl. Kluge, Stammb. § 163. — Graff V,361. sieche-tagon: acc. sg. W C 85,6 [159,29] (z um Fugenvokal vgl. Gröger S. 33. 119 ). Krankheit, bildl. für den Zustand des leidenden Menschen im Diesseits: ih biton iuuih, heiligen sela, ... daz ir minemo sponso kundet minen siechetagon, der mir ane liget uone siner minno unte uon urdrieze dirro uuerlte [ vgl. per vos praecor insinuari sponso languorem quo iactor ob eius amorem ... languida sum mundo, Expos. ] (W A siohtuo…