Hauptquelle · Elsässisches Wb.
sifzen
PfWB LothWB sifze n [siftsə U. ] durchsickern, tröpfeln, feucht sein. Wënn e Fass nit ganz g e hëb is t , wë nn me n Quëtsche n dri n i n macht, ze sifzt's Bf. ‘siffsen (vom rinnenden, tropfenden Zapfen) suinter’ Martin Parl. N. 779. D e r Materi is t durich de n Verband g e sifzt Hf. D i e Wund e sifzt ist noch feucht Ingw. — vgl. Bayer. 2, 231.