Eintrag · Dt. Etym. Rechtswb. (Köbler)
Seneschall M.
Seneschall, M. ›Seneschall‹, mhd. sene- schalt, M., ›Seneschall‹, Lw. frz. sÄnÄchal, M., ›Seneschall‹, mlat. senescalcus (658), seniscalcus (692), M., ›Seneschall, Alt- knecht‹, Lw. westfränk. *seniskalk, *seni- scalc, *siniskalk, M., ›Altknecht‹, zu germ. *sen-, Adj., ›alt‹, idg. *seno-, Adj., ›alt‹, zu idg. *es-, V., ›sein (V.)‹?, s. Schalk, 1127/91 in Frankreich am Königshof be- seitigt