Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
senafkorn
(10. Jh., frk.): ‚Senfkorn; sinape‘ (mhd. sënëf-
korn st.n. ‚Senfkorn‘, nhd. Senfkorn n. ‚Samen
der Senfpflanze‘; mndd. sen[n]epkōrn n. ‚Senf-
korn‘; mndl. senepcorn n. ‚dss.‘). Determina-
tivkomp. aus senaf und korn (s. dd.). – Splett,
Ahd. Wb. 1, 806; eKöbler, Ahd. Wb. s. v. senaf-
korn; Schützeichel⁷ 277; Starck-Wells 516;
Schützeichel, Glossenwortschatz 8, 160 f.