lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Seefisch

nhd. bis spez. · 9 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

DRW
Anchors
9 in 9 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
4
Verweise raus
3

Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch

Seefisch

Seefisch, m.

I Fisch aus dem Meer
  • soe sal de man mit dien zeevische eenen haluen dach die market holden eer hi den visch iemande vercope zam coeps
    Ende 14. Jh. KampenStR. I 80 Faksimile
  • so en sullen die vreemde personen, die mit zeevisch of ruwe visch in die nieuwe straet comen, hoir visch niet mogen ofslaen, voir dat die clock thien heeft
    1460/1514 NBijdrRgel.² 2 (1876) 541
  • keuren up de zeevische: ... so ne moghen maer sij twee sijn ghesellen te gadre van seevische te coepene ende te vercoepene up de boete van 20 s. par.
    15. Jh. Kortrijk(Strubbe) 203
  • da doch ihro gnad. in possessione ... von see-fischen, .... den zoll zu empfangen
    1619 Brenneysen,OstfriesHist. II 484 Faksimile
II Fisch aus einem See (I)
  • wem ain frembter seevisch aufkaufet ... ist der vischer, der im visch gibt, schuldig anzuzaigen, das er solche kaufte visch der herrschaft O. ansage
    1588 OÖsterr./ÖW. XIII 366
  • solle ... den vischern erlaubt sein, die visch, so sie in andern fürstenthumenn oder weitters alß einner mayl wegs cenntnersweis khauffenn, wider ... hienaus zu führn macht habenn, sowohl auch die sehevisch untter einner meyl wegs
    1590 UFrkFischerei. 252

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Seefisch

    Adelung (1793–1801) · +3 Parallelbelege

    Der Seefisch , des -es, plur. die -e, Fische, welche sich allein, oder doch am häufigsten in der See aufhalten; zum Unte…

  2. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    Seefisch

    Goethe-Wörterbuch

    Seefisch im Meerwasser lebender Fisch; als Delikatesse, auch als (anatom) Präparat; einmal wohl zugl metaphor für Dichtu…

  3. modern
    Dialekt
    Seefischm.

    Mecklenburgisches Wb. · +2 Parallelbelege

    Seefisch m. Seefisch; grot Seefisch Hering Wa Schwarz . Mnd. sêvisch.

  4. Spezial
    Seefisch

    Deutsch-Ladinisch (Mischí)

    See|fisch m. (-[e]s,-e) pësc dl mer m.

Verweisungsnetz

11 Knoten, 5 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 2 Sackgasse 8

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit seefisch

8 Bildungen · 8 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

Zerlegung von seefisch 2 Komponenten

see+fisch

seefisch setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.

seefisch‑ als Erstglied (8 von 8)

Seefischbank

DRW

seefisch·bank

Seefischbank, f. Verkaufsstand für Seefisch (I) bdv.: Seebank (II) [Einnahmen] van den zeevijschbancken 1367 DeventerRek. III 2 S. 13

Seefischer

Campe

see·fischer

Der Seefischer , — s, Mz . gl. ein Fischer an oder auf der See, welcher auf der See Fischerei treibt. »Aassen bei den Fischern, heißt wann d…

seefischerei

DWB

see·fischerei

seefischerei , f. fischerei in der see oder auf landseen. Campe ; seefischereigesellschaft, f. —

Seefischexemplar

GWB

seefisch·exemplar

Seefischexemplar Meeres- bzw Salzwasserfisch; als Objekt anatom Betrachtung die für unsere naturhistorischen Museen bestimmten Seefisch-Exem…

Seefischordnung

DRW

seefisch·ordnung

Seefischordnung, f. amtl. Regelwerk über den Fang von Seefischen (II) weil an vollzieh- und handhabung der beruͤhrten see-fisch-ordnungen un…