Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
schepfære st. M.
schepfære , st. M.
- nhd.
- Schöpfer (M.) (2), Schenk
- ÜG.:
- lat. conditor PsM, creator BrTr, PsM, dispensator BrTr, factor PsM, opifex PsM, plasmator PsM, sator PsM
- Vw.:
- s. aneriht-*, be-, himel-
- Hw.:
- vgl. mnl. scheppare, mnd. scheppære*, scheppēre, schepper
- Q.:
- PsM, Lucid, TrSilv, Albert, RWchr1, StrAmis, ErzIII, LvReg, DvAStaff, Berth, Brun, SGPr, HTrist, GTroj, SHort, HvBurg, HvNst, Apk, Ot, EckhI, EckhIII, EckhV, Parad, BDan, Hiob, EvB, MinnerI, Tauler, Seuse, Teichn, KvMSph, KvMSel, Gnadenl (FB schepfære), BdN, BrTr, Erlös, Exod (um 1120/1130), Frl, Glaub, Kchr, Marner, Parz, PassI/II, Rol, RosenkrMar RvEBarl, SchwSp, Serv, Sigeher, SüklV, Urk, Vateruns, Walth, WolfdA
- E.:
- s. ahd. skepfāri* 7, scephāri*, st. M. (ja), Schöpfer (M.) (2), Urheber, Schaffner; s. mhd. schepfen (1)
- W.:
- nhd. Schöpfer, M., Schöpfer (M.) (2), DW 15, 1548
- L.:
- Lexer 181c (schepfære, scheppēre), Hennig (schepfære), WMU (schepfære 93 [1265] 2 Bel.), LexerHW 2, 705 (schepfære), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 71b (schepfære)