Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
scabado sw. m.
sw. m.; as. skavatho (s. u.); ae. sceafoða; zur Bildg. vgl. Meid, Wortb. § 119.
scabedo: nom. sg. Gl 4,260,24; scauath-: dass. -o 3,629,43 (zu -u- vgl. Wesle S. 17 f.); acc. sg. -on 2,586,73 = Wa 100,32.
scebidun: acc. sg. Gl 2,358,28.
Räude, Krätze, Ausschlag: rudun ioh scebidun [Aegyptii cum] scabiem et vitiliginem [paterentur, ... eum (Moses) cum aegris ... terminis Aegypti pellunt, Oros. 1,8 p. 50,19] Gl 2,358,28 (Hs. ac vitili-). rudigi ł scauatho (ł scauatho übergeschr.) scabies 3,629,43. scabedo [percutiat te dominus ulcere Aegypti, et partem corporis, per quam stercora egeruntur,] scabie (Hs. scabies) [quoque et prurigine: ita ut curari nequeas, Deut. 28,27] 4,260,24; — bildl.: ruthon endi scauathon [quisquis tancendi intemperans silenda prurit prodere, vexatur et scalpit iecur] scabiem [-que cordis sustinet, Prud., P. Laur. (II) 256] Gl 2,586,73 = Wa 100,32.
Abl. skebidîg.
Vgl. Riecke, Med. Fachspr. 2,415.