Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
sanfte adv.
sanfte adv. 1. mit leichter mühe. ichn mac des gelouben niht daʒs ieman sanfte in zwîvel bringen müge Walth. 66,18. eʒ hete ein ander jegere sô sanfte niht getân Nib. 882,2. ir muget mich samphte vlêgen das. 674,3. er mac von im samphte geben das. 717,1. ein helfelîcheʒ wort von dir mich sanfte ernert W. l. 7. des vogels vliegen durch den luft erverst du sanfter Barl. 213,9. 2. leise. sanfte ruofen Judith 171,15. si sleich im sanfte nâch Parz. 626, 24. süeʒer unde senfter gîgen er began Nib. 1773,3. 3. langsam, gemächlich, bequem. dô gôʒ si daʒ waʒʒer nâch sanfte, und aber mêre Parz. 576,17. d…