Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
samahafto adv.
adv.; vgl. frühnhd. sammhaft adj. (vgl. DWb. VIII,1751). — Graff VI,34.
sama-haphto: Gl 2,394,66. 452,38 (2 Hss.); -⊢afta: 706,22 (Paris Lat. 9344, Gll. 10./11. u. 11. Jh.; zu -a für o vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 59, oder verschr. (?), vgl. gefto Gl 2,714,5 in ders. Hs.). 1) vereinigt, verbunden: samahafta [haec loca vi quondam et vasta convolsa ruina ... dissiluisse ferunt, cum protinus (vgl. continuo: et modo adverbium loci est, Serv.) utraque tellus una foret: venit] medio vi pontus [et undis Hesperium Siculo latus abscidit, Verg., A. III,416] Gl 2,706,22 (zum Bezug von samahafta auf protinus vgl. Steinm. z. St.). 2) zeitlich nahe, in der Nähe (?): samahaphto [da septuennem] circiter [puerum aut minus, qui sit favoris liber et non oderit quemquam, Prud., P. Rom. (X) 656] Gl 2,394,66. 452,38 (für lat. circiter ‘ungefähr’, vgl. Georges, Handwb.11 1,1142).
Vgl. samanhafto, samant-, samathafto.