Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
samīt st. M.
samīt , st. M.
- nhd.
- Samt
- ÜG.:
- lat. examitum Gl
- Hw.:
- vgl. mnl. samijt, mnd. sammit
- Q.:
- Suol, RqvI, RqvII, LAlex, RAlex, RWh, RWchr3, HlReg, Enik, SGPr, HTrist, GTroj, HBir, SHort, Kreuzf, HvNst, Ot, EckhII, EckhIII, HistAE, EvB, MinnerI, MinnerII, EvA, SAlex, WernhMl (FB samīt), AHeinr, Chr, Elis, En, Er, Eracl, Flore, Gl, Glaub (1140-1160), Krone, Nib, Reinfr, KvWTroj, Parz, TürlWh, UvTürhTr, UvZLanz, Wig
- E.:
- s. afrz. samit, M., Samt; mlat. samitum, N., Samt; lat. examitum, N., Samt; mgr. ἐξάμιτον (exámiton), N., Samt, Kluge s. u. Samt; vgl. gr. ἕξ (héx), Num. Kard., sechs; gr. μίτος (mítos), M., Kettenfaden?, Kette (F.) (1)?, Faden?; vgl. idg. *su̯ek̑s, *sek̑s, *ksek̑s, *ksu̯ek̑s, *u̯ek̑s, *uk̑s, Num. Kard., sechs, Pokorny 1044; idg. *mei- (4), V., binden, verknüpfen, Pokorny 710?
- W.:
- nhd. Samt, M., Samt, Sammet, DW 14, 1745 (Sammet)
- L.:
- Lexer 176c (samīt), LexerHW 2, 601 (samît), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 50a (samît)